خودِ گردانِ خودْگردان

نوشتار ها و سروده های محسن زارع

خودِ گردانِ خودْگردان

نوشتار ها و سروده های محسن زارع

خودِ گردانِ خودْگردان

زیبایی َت را تاب آر
و از وجودِ خود ایمن باش!

آخرین نظرات

۲۱ مطلب با موضوع «شعرهای کوتاه» ثبت شده است

فلز سرد، بسترش

و ترس خالص بلور، چشمانش.

خواب از سرش پریده و در تاریکی اتاق

به خودش زل زده است،

دریافت ساده ی هولناکی از حقیقت

با پلک هایش بازی می کند...


5تیر

۷ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ تیر ۹۵ ، ۰۰:۳۷
محسن زارع

َُِّّّ«خاموشی»

حجم عظیمی درمن

که بر شوریدگی ام

چشم دوخته!



__________________

لعنتی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ آبان ۹۳ ، ۰۹:۳۴
محسن زارع

قاصدکی مرده

بر مزاری

خبرهای طوفان و باران های کهن را

با جسد زیر خاک

مرور می کند...

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ آبان ۹۳ ، ۰۹:۲۹
محسن زارع

رسول خون،

-برگ سرخی

    بر جریان جوی-

به کدامین باغ؟


6/21

ــــــــــــــــــــــــــ

می گویند بهار ِ عرفانی‌ست!!!!الله اعلم!


۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۱ ۱۵ مهر ۹۳ ، ۲۲:۱۱
محسن زارع

کودکی که

چین و چروک و کهنگی را بر صورت پیرمرد،

پیرمردی که

لباس های پوسیده ی کودکی‌اش را

می نگرد!


اصلاح شده در93/6/21

_____________________

که چی؟

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ مهر ۹۳ ، ۲۲:۰۷
محسن زارع
امروز خورشید

  حوصله ی زمین نداشت

 پیش خود حجاب داشت

چه غم زمین تو را داشت

       اگر نه می فسرد دلش

                         مثل من!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اوایل مرداد 93

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ مرداد ۹۳ ، ۱۸:۰۲
محسن زارع

-‌: امروز

      یا

فردا،

     کمی صبر کن!

-:‌ بوی خون می دهد

            پایان این عشق!

 کار را یکسره کن!

دستان باد یا درخت؟

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ تیر ۹۳ ، ۱۸:۱۹
محسن زارع

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این چشم ها که می دَرَد طرح خنده را

                            بر بوم چشم من،

این چشم های گرگ زاهدی‌ست که در آن دخمه های کور 

         -‌ با سردیِ دم‌شان –

                                     بیداری شمعی مرده را چشم دارد.
           ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ بهمن ۹۲ ، ۱۶:۴۹
محسن زارع
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از کجا آمد نهیب باد ، ناگاه در من

کاغذان خالی و گاهی سیاه با نقش های بی مزه را زیر و بالا کرد

پی دستخط مردی با کلاه و شال

                         خنده بر لب، پای افزار محکم، در آستانه یْ در

  و نگاهش در تلاقی با درخشانْ ماه

      در نگاهم مانده برجا ، هنوز

                      آشنایی دور یا نزدیک، نمی دانم:

 آیینه ای تکرار در تکرار در آیینه ای

              که دستی بی قواره  برون می آید و

     ناخن کشان

                  هی ناله وناله چون جیغ،

                                           آیینه،

آن طرف تر قار قار

              پرکشیدند از نهالی خرد،

.

.

.

خیابان خالی، شب تنها

پیاده رو با دانه های برف پچ پچ به راه انداخت....

                                                          27 دی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 پ.ن:این متن بالا یک درمان است،نه شعر.دارویی که نفسم می گیرد وقت نوشتنش و،انگار که جدالی درونی، وسر آخر نفس راحتی می کشم ،باری را که به زمین گذاشته ام.این  چهار شعر پایین جدیدترین هاست. نقدهای شما مرا بیشتر یاری می کند.

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۲ ، ۰۷:۳۱
محسن زارع
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

درخششی

چشم هایم را زد

پلک ها را تنگ کردم:

                    روشنایِ راه راه

گشودم:

    میله های قفسی خرد

          آویزِ ایوان عمارتی

           که پنجره هاش لبریز بوی اساطیر بود

                    و مه و راز فضای باغش ،

 تابی بسته ی درختانی خشک و سبز، خالی تاب می خورد ،

              و نگاه های مرموز پیرمردی با پالتوی مشکی

                                                 زیر آفتاب نمور

                                                         قدم می زد آنجا                  

                                                                          29دی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ بهمن ۹۲ ، ۰۷:۳۰
محسن زارع